Voor wie nog durft te nuanceren

De discussie over het vrijwillig levenseinde is geen eenvoudige.

Dankzij wijlen Minister Els Borst beschikken we sinds 2002 over de Euthanasiewet. Hierin is geregeld dat een arts, mits aan een aantal duidelijk omschreven zorgvuldigheidseisen is voldaan, níet strafbaar is als hij/zij een patiënt helpt bij het sterven. Belangrijk zijn hierbij het ondraaglijk en uitzichtloos lijden van de patiënt. Tevens dient de arts vóór uitvoering van de euthanasie een tweede onafhankelijk arts in consult te vragen en moet hij de euthanasie na afloop melden bij de toetsingscommissie die oordeelt of aan alle eisen is voldaan en er geen sprake is van een strafbaar feit.

Het is waar dat invoering van deze wet destijds, op  de nodige weerstand stuitte, maar óók dat tegenwoordig de meeste mensen zich in de uitgangspunten van de huidige euthanasiepraktijk kunnen vinden. De meeste mensen zijn van mening dat iemand aan het eind van zijn of haar leven niet onnodig hoeft te lijden, zeker als er voor deze persoon duidelijk geen genezing meer mogelijk is.

Daarnaast is de wet in de afgelopen jaren ook wel wat opgerekt en worden de termen ondraaglijk en uitzichtloos , onder invloed van de veranderende tijd,  tegenwoordig wat ruimer gedefinieerd dan 15 jaar geleden.

Dat kan een verworvenheid zijn, maar schept ook onduidelijkheid. En dat is onwenselijk.

Daarom is het zo belangrijk deze discussie opnieuw te voeren. In deze tijd van polarisatie en snelle meningen is dat niet altijd makkelijk.  Juist een gevoelig onderwerp als dit vraagt om veel nuance en openheid. Vraagt om eerlijkheid en afwezigheid van stemmingmakerij. Alleen dan komen we tot een juiste afweging, een breed gedragen beslissing en een juiste afbakening van grenzen.

Ik hoop dat het lukt de discussie over het vrijwillig levenseinde de komende jaren naar een hoger niveau te tillen, zodat de samenleving als geheel tot een goed gewogen afweging kan komen over dit belangrijke onderwerp. Dat verdient de hele samenleving, maar dat verdienen vooral de mensen die ondraaglijk lijden, de mensen die om hen heen staan, en ook de artsen die hierbij zijn betrokken.

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.