Voor wie nog durft te nuanceren

De discussie over het vrijwillig levenseinde is geen eenvoudige.

Dankzij wijlen Minister Els Borst beschikken we sinds 2002 over de Euthanasiewet. Hierin is geregeld dat een arts, mits aan een aantal duidelijk omschreven zorgvuldigheidseisen is voldaan, níet strafbaar is als hij/zij een patiënt helpt bij het sterven. Belangrijk zijn hierbij het ondraaglijk en uitzichtloos lijden van de patiënt. Tevens dient de arts vóór uitvoering van de euthanasie een tweede onafhankelijk arts in consult te vragen en moet hij de euthanasie na afloop melden bij de toetsingscommissie die oordeelt of aan alle eisen is voldaan en er geen sprake is van een strafbaar feit.

Het is waar dat invoering van deze wet destijds, op  de nodige weerstand stuitte, maar óók dat tegenwoordig de meeste mensen zich in de uitgangspunten van de huidige euthanasiepraktijk kunnen vinden. De meeste mensen zijn van mening dat iemand aan het eind van zijn of haar leven niet onnodig hoeft te lijden, zeker als er voor deze persoon duidelijk geen genezing meer mogelijk is.

Daarnaast is de wet in de afgelopen jaren ook wel wat opgerekt en worden de termen ondraaglijk en uitzichtloos , onder invloed van de veranderende tijd,  tegenwoordig wat ruimer gedefinieerd dan 15 jaar geleden.

Dat kan een verworvenheid zijn, maar schept ook onduidelijkheid. En dat is onwenselijk.

Daarom is het zo belangrijk deze discussie opnieuw te voeren. In deze tijd van polarisatie en snelle meningen is dat niet altijd makkelijk.  Juist een gevoelig onderwerp als dit vraagt om veel nuance en openheid. Vraagt om eerlijkheid en afwezigheid van stemmingmakerij. Alleen dan komen we tot een juiste afweging, een breed gedragen beslissing en een juiste afbakening van grenzen.

Ik hoop dat het lukt de discussie over het vrijwillig levenseinde de komende jaren naar een hoger niveau te tillen, zodat de samenleving als geheel tot een goed gewogen afweging kan komen over dit belangrijke onderwerp. Dat verdient de hele samenleving, maar dat verdienen vooral de mensen die ondraaglijk lijden, de mensen die om hen heen staan, en ook de artsen die hierbij zijn betrokken.

 

 

 

 

Depressiegala en Maarten van Rossum

Afgelopen maandag, op ‘blue monday’, vond het derde depressiegala plaats in ‘sHertogenbosch in de Verkadefabriek. Een avond waar gesproken werd over deze ziekte, waar ruimte was voor lotgenotencontact en er ook gelachen kon en mocht worden.
Sinds kort is er veel meer aandacht voor de ziekte depressie. En terecht. Als je je been breekt of een andere lichamelijke aandoening hebt is er meestal veel begrip en medeleven. Bij een psychische ziekte is de omgeving veel vaker terughoudend of loopt zelfs weg.
Het is minder zichtbaar, en minder bekend. Daarnaast kan het verloop grillig zijn en duurt het vaak erg lang voordat de ziekte over is, als dat al tot de mogelijkheden behoort.
Ingewikkeld voor de betrokkene zelf dus en ingewikkeld voor de mensen die er omheen staan.
Ziek zijn in je hoofd was lange tijd hetzelfde als gek zijn of aanstellerig of slap. Maar dat is het natuurlijk niet. Net zoals je ziek kunt worden in je buik of je hart kun je ziek worden in je hoofd, in je brein, een complex orgaan.
De mens zit ingewikkeld in elkaar en van heel veel ziekten, zeker van die in je hoofd weten we nog niet precies hoe die ontstaan. En helaas ook niet precies hoe je het best geholpen kan worden. Ieder mens is anders, en zeker bij psychische ziekten is het nog volop zoeken naar de juiste methode, naar de juiste medicijnen en de juiste therapie. Maatwerk is nodig dus, maatwerk in optima forma.
Ziek zijn in je hoofd is voor de patiënt zelf vaak heel zwaar en belastend, maar dat is het ook voor familie en vrienden die zich machteloos voelen en niet precies weten wat ze moeten doen. Het is dus niet alleen belangrijk dat de patiënt de juiste therapeut en therapie vindt; begeleiding van de naast betrokkenen is ook geen overbodige luxe.
Juist als het in je eigen hoofd chaos is kun je steun ontlenen aan een warme omgeving van mensen die weten hoe ze met je om moeten gaan.
Daarnaast lijkt het mij goed als de samenleving als geheel meer weet heeft van psychische aandoeningen. Dat er geen taboe opligt en je niet wordt weggezet als gek of als slapjanus.
Zo schoot het mij compleet in mijn verkeerde keelgat toen ik gisteren bij het programma ‘ de slimste mens’ zelfverkozen mopperpot Maarten van Rossum hoorde zeggen dat in zijn beleving vooral mensen die eigenlijk niks voorstellen/uitvoeren een burn-out krijgen. Knapdomme opmerking! Je zou maar met je burn out op de bank zitten, je compleet waardeloos voelen en dit over je heen krijgen.
Er is nog veel te doen voor mensen met een psychische ziekte of aandoening. Een depressiegala kan een stap zijn in de goede richting. Maarten van Rossum keertje uitnodigen?

Wel zo duidelijk!

Meer democratie, hoe gaan we dat regelen?

Een vraag waar veel politici en zeker wij bij D66 ons mee bezig houden is: hoe kunnen we inwoners meer en beter betrekken bij politieke onderwerpen?
Natuurlijk is er de mogelijkheid om in te spreken bij commissievergaderingen in Bernheze, om mee te spreken zelfs, maar toch voelen veel mensen zich niet gehoord.
Er worden de laatste jaren ook vaak inspraakavonden georganiseerd.
Wat mij zelf opvalt, als raadslid, maar zeker ook gewoon als inwoner, is dat een inspraakavond helaas vaker voelt als informatie-avond en niet als een gelegenheid om samen te beslissen over het voorliggende onderwerp. (zoals de bomen in ’t Dorp of de plaatsing van zonnepanelen.)
Een reeds opgesteld plan wordt dan gepresenteerd. Maar de uitdaging zit hem er natuurlijk in om aan de voorkant, dus voordat het al helemaal uitgewerkte plan klaar is, inwoners die zich betrokken voelen te vragen om mee te denken. Mee te denken over dit onderwerp en als bestuurders eerst te horen welke oplossingen er dan worden aangedragen.
Ik verwacht niet dat je altijd iedereen tevreden kunt stellen, dat is een utopie, maar als je echt betrokken bent geweest, kun je wel beter begrijpen waardoor er wel voor de ene, en niet voor de andere oplossing is gekozen.
Democratie moet meer zijn dan eens in de vier jaar je stem uitbrengen en vervolgens nauwelijks meer weten wat er met je stem gebeurt.
Dat begint al meteen na de verkiezingen. Dus heb ik namens D66 tijdens een voorbereidende bijeenkomst over de verkiezingen voorgesteld om snel na 21 maart een openbare (raads)vergadering te organiseren, waarin we met elkaar de uitslag duiden. Waarin we open en transparant aangeven welke coalitie wat ons betreft het eerst onderzocht zou moeten worden.
Zodat je als kiezer weet wat er gebeurt met je stem, en waarom welke partijen met elkaar in gesprek zullen gaan. Wel zo duidelijk!

Kinderen in armoede

Kinderen in Bernheze die opgroeien in armoede krijgen van de gemeente een laptop of zwemlessen. En dat is een goede zaak.
Want in deze tijd kun je eerlijk gezegd niet meer zonder internet, en niet kunnen zwemmen is in een waterrijk land als Nederland erg gevaarlijk. We lezen daar regelmatig nare berichten over.
Maar ik moest bij dit bericht in de krant ook denken aan het rapport van de kinderombudsvrouw dat toevallig net een dag eerder verscheen.
De kinderombudsvrouw stelt dat het armoedebeleid van de meeste gemeenten eigenlijk niet aansluit bij wat deze kinderen echt nodig hebben. Een schrijnende conclusie.
Het lijkt een open deur, maar kinderen die opgroeien in armoede worden echt op alle vlakken in hun leven beperkt in hun ontwikkeling.
Dit is ernstig, en de kinderombudsvrouw pleit dan ook voor een veel bredere aanpak van armoede.
En terecht.
Nu is de hulp vooral gericht op activiteiten van kinderen buitenshuis, maar om deze kinderen echt te helpen moet hun hele leefomgeving onder de loep worden genomen en worden verbeterd.
Armoede is geen eenvoudig probleem. Vaak is er sprake van meerdere moeilijkheden in een gezin, zoals schuldenproblematiek, stress en een gebrek aan stabiliteit.
Om de kans op een goede toekomst voor deze kinderen te vergroten is dus meer hulp nodig, niet alleen voor het kind, maar voor het hele gezin.
En dan het liefst op een zo eenvoudig mogelijke manier. Met andere woorden: 1 gezin 1 aanspreekpunt. Zodat ouders niet langs al die verschillende loketten hoeven om dingen geregeld te krijgen of de juiste hulp te vinden.
Ieder kind, ieder mens verdient gelijke kansen op een goede en gezonde toekomst. Scholen, hulpverleners, (sport)verenigingen en gemeente moeten hun handen ineenslaan om die toekomst voor onze kinderen te waarborgen

Algemene beschouwingen begroting 2017

Schone lucht, een groene gezonde leefomgeving en een gemeente zijn waarin iedereen gelijke kansen krijgt om mee te doen.
Dit is de opgave waar Bernheze de komende jaren voor staat.

Dit is geen gemakkelijke opgave, maar wel een waar wij samen de schouders onder moeten zetten.
Wij met zijn allen, inwoners van deze gemeente. Opdat het ook over 10 of 20 jaar nog steeds goed leven is in deze omgeving.

Om dit te bereiken hebben we een aantal dingen nodig, zoals goed onderwijs, een onverminderde inzet op een gezond leefklimaat en alertheid en daadkracht binnen de zorg.

Waarom zijn die nodig?

Omdat alleen met goed onderwijs ieder kind de beste kansen krijgt op een gezonde en gelijkwaardige toekomst.
Omdat volwassen mensen die om wat voor reden dan ook laaggeletterd zijn, onze taal niet goed beheersen of tijdelijk hebben moeten stoppen met school, pas kansen krijgen om volwaardig mee te doen als ze worden geholpen en bijgeschoold.

En omdat, als je dan die gelijke kansen hebt kunnen grijpen het ontzettend belangrijk is dat de omgeving waarin je leeft prettig en groen is, dat je bomen ziet, dat de lucht die je inademt schoon is.
En omdat je, als jij of je kind hulp nodig heeft er dan ook voldoende hulp geregeld moet worden, hulp die in jouw situatie nodig is en waar je niet heel lang op moet wachten.

En als we kijken naar deze voorliggende begroting, de laatste van dit college, dan zijn we ook echt op de goede weg, maar er is ook nog wel wat te wensen over.

Zo is het goed om te merken dat dit college wederom werk maakt van de opgave op het gebied van leefklimaat en schone lucht. Als één van de eerste ondertekenaars van het Manifest Verantwoorde Inkoop zijn we serieus bezig met het streven naar een circulaire economie.
De moties die door o.m. D66 werden ingediend bij de behandeling van de perspectiefnota dit voorjaar en die opriepen tot duurzaam bouwen en de aanleg van de snelfietsroute zijn opgepakt en worden uitgevoerd.
Bernheze energieneutraal in 2030 is wat D66 betreft geen loze kreet en we zullen iedereen, alle inwoners en bestuurders nodig hebben om dit doel, deze opgave te bereiken.

Goed dat er weer gebouwd wordt voor verschillende doelgroepen in de gemeente, en dat dit veel vaker duurzaam gebeurt. Dat er zonnepanelen op huurwoningen worden geplaatst is ook een goeie ontwikkeling die uitbreiding verdient. Gasloos bouwen en verbouwen, zonne-energie het zijn belangrijke peilers op weg naar een gezonder klimaat.
Maar ook de transitie in de landbouw is echt nodig om onze leefomgeving schoner te maken en te houden, een enorme uitdaging! Gesprekken met belanghebbenden aan de Tafel van Bernheze kunnen bijdragen aan een zorgvuldig proces, met aandacht voor belangen van zowel de betrokken boeren als andere inwoners.

Uiteraard blijft de zorg in brede zin altijd een punt van aandacht.
Ook daar waar het goed lijkt te gaan, moeten we alert blijven. Het feit dat verreweg de meeste oudere mensen liever en beter thuis blijven wonen erkennen wij, maar D66 maakt zich zorgen over de tekorten en dreigende tekorten op het gebied van wijkzorg en wijkverpleging. Het is belangrijk dit tijdig te signaleren en actie te ondernemen. Korte lijntjes met inwoners, professionals en Den Haag zijn hier onmisbaar.
Daarbij vraagt D66 extra aandacht voor eenzaamheid en valpreventie bij ouderen, zeker in de openbare ruimte.

D66 wijst regelmatig in dit huis op de grote problemen in de jeugdzorg dus we zijn blij dat er nu in ieder geval extra geld wordt geïnvesteerd om knelpunten op te lossen. Het feit dat je als kind of jongere met een probleem of psychische ziekte te lang moet wachten op intake en behandeling is onacceptabel. Ouders zitten geregeld met de handen in het haar.
Juist kwetsbare kinderen moeten snel worden opgemerkt. Er moet béter worden samengewerkt tussen het basisteam jeugd en gezin, huisartsen en onderwijs. Hulp moet op tijd worden ingezet, hulp op maat, door kwalitiatief goed opgeleide hulpverleners. geen wachtlijsten in de jeugdzorg, geen wachtlijsten als er sprake is van huiselijk geweld!
Wij dragen hierin als gemeente een zware verantwoordelijkheid voor de toekomst van jonge mensen, de inwoners van morgen. Inzet op kwaliteit en maatwerk moet hier altijd voorop staan, en als daarvoor extra geld nodig is, mogen we daar niet voor terugdeinzen.

D66 wil een Bernheze met schone lucht, een gezonde groene leefomgeving, waar iedere inwoner gelijke kansen krijgt om mee te doen. In onze ogen is meer betrokkenheid van inwoners nodig bij initiatieven en besluiten. Het past bij deze tijd om inwoners in een vroeger stadium te betrekken bij ontwikkelingen die er zijn of zijn te verwachten. Denk aan het behoud van groen bij de herinrichting van de dorpscentra of de aanleg van velden met zonnepanelen.
Om eerder dan nu het geval is op te halen wat er leeft in de dorpen, waar behoefte aan is en en welke oplossingen er vanuit de samenleving zelf worden gezien voor de problemen van morgen.
De Tafel van Bernheze, waaraan nu wordt gesproken over de transitie in de landbouw en wat hiervoor nodig is, is hier een goed voorbeeld van en verdient op andere terreinen, zoals duurzame en economische ontwikkeling of recreatie en toerisme navolging.

En laten we niet te klein denken. Want Bernheze kan het niet alleen. De opgaven die voor ons liggen op het gebied van schone lucht en een gezonde leefomgeving zijn groot en grensoverschrijdend. Maar ook op andere terreinen biedt samenwerken in de regio grotere kansen op een betere dienstverlening. De samenwerking zoeken op gebied van belastingen en ICT vindt D66 dan ook belangrijk.
Hoe we inwoners beter betrekken is een extra opgave wellicht, maar wel een onmisbare. Als we erin slagen deze samenwerking tussen gemeente en inwoners op een andere, betere manier vorm te geven én dát leidt tot een Bernheze waar je ook over 20 jaar nog gezond kan leven en opgroeien, dan zijn we weer een stuk verder dan nu en meteen een mooi voorbeeld voor de regio. Ik zou zeggen: aan de slag, het is meer dan de moeite waard.

Soms, als je de krant openslaat……

Een buitenissig uitgavenpatroon

Soms denk je bij het openslaan van de krant: hoe is het mogelijk? Hoe is het mogelijk dat bepaalde misstanden maar niet worden opgelost?
Nu lijkt het weer ( en alweer) mis te gaan bij Buma Stemra, de organisatie die de rechten van componisten, tekstschrijvers en muziekuitgevers beschermt.
Als je muziek draait of de radio aan hebt staan in je winkel, restaurant of wachtkamer, dan is dat niet gratis. Dan moet je daar als uitbater voor betalen aan Buma Stemra, die dit geld vervolgens verdeelt onder de muziekmakers en uitgevers.
Dit heeft te maken met de auteursrechten en is op zich terecht, zeker in deze tijd van downloaden en teruglopende CD-verkoop.
De bedoeling is dan wel dat de leden, dat zijn de aangesloten componisten, tekstschrijvers en uitgevers, zoveel mogelijk van het opgehaald geld daadwerkelijk ontvangen. Het gaat hier om groot geld, in 2015 namelijk 182 miljoen Euro.
Bij Buma Stemra is al vaker wat misgegaan. En erg transparant was de organisatie in voorgaande jaren ook niet.
Maar de nieuwe directeur zou daar verandering in brengen, de leden zouden weer voorop komen staan, de organisatie zou open en transparant zijn.
Mooie woorden, maar vrij hol, naar nu blijkt.
Helaas! En jammer en uitermate teleurstellend.
Niet alleen lopen er nog steeds erg veel dure externe consultants rond bij Buma Stemra en wordt er om niet geheel duidelijke redenen iemand benoemd in een functie waarvoor geen vacature bestond, maar de nieuwe directeur blijkt erg veel geld uit te geven aan onder andere golfen, reizen, dure cursussen en wijn. Op kosten van de zaak wel te verstaan, dus ten koste van de leden voor wie het afgedragen geld echt bedoeld is.
Je wilt het eigenlijk niet geloven, maar er van uitgaand dat de Volkskrant goed en gedegen onderzoek heeft gedaan is dit het zoveelste schandaal.
Ik ben er van overtuigd dat de meeste mensen hun hart op de goede plaats hebben en het beste voor hebben met hun medemens. Dat meen ik echt.
Maar het is erg vervelend als mensen met toegang tot geld dat niet van hun is, zichzelf toch weer net iets belangrijker vinden dan een ander.
Tijd om daar wat aan te doen lijkt me zo. In ieder geval nu bij Buma Stemra.

One man one vote

Over een aantal maanden mag iedere stemgerechtigde inwoner van Bernheze weer naar de stembus. Dit keer om een keus te maken uit de kandidaten en partijen die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen.
Om te bepalen hoe de gemeenteraad er na 21 maart 2018 uit komt te zien.
Eén ding weten we zeker. In plaats van 21 zal de raadszaal plaats gaan bieden aan 23 raadsleden, want de gemeente is gegroeid en daar passen meer volksvertegenwoordigers bij.
Ik kan me voorstellen dat voor de meeste kiezers de verkiezingen pas gaan leven als 21 maart dichterbij komt.
Maar de leden van de deelnemende politieke partijen zijn al druk in de weer.
Er moeten verkiezingsprogramma’s worden geschreven en kandidaten worden geselecteerd.
Leuk werk, tijdrovend ook.
Ik weet niet hoe het bij andere partijen gaat, maar D66 doet in deze haar naam eer aan. De verkiezing van kandidaten verloopt zeer democratisch.
Nadat ik voor de zomer werd gekozen als lijsttrekker, is het nu de beurt aan de overige kandidaten.
Tot morgenochtend 23:59 uur kunnen leden zich aanmelden. Een ieder die op de lijst wil komen kan aangeven welke ambities hij of zij heeft. Men heeft een maand de tijd gehad om die keuze voor zichzelf te maken.
Dan sluit de aanmeldtermijn. Met mensen die aangeven kans te willen maken op een raadszetel
worden gesprekken gevoerd door een onafhankelijke lijstadviescommissie.
Na deze gesprekken en aan de hand van de verstrekte gegevens over ambities en mogelijkheden, brengt de lijstadviescommissie een stemadvies uit. Dat is stemadvieslijst waarop de lijstadviescommissie aangeeft hoe de lijst er, om moverende redenen, wat haar betreft, het best uit kan zien.
Vervolgens wordt deze lijst door de verkiezingscommissie via een afgeschermd mailsysteem naar de leden gestuurd die vervolgens kunnen besluiten dit stemadvies op te volgen, maar ook om de voorgestelde volgorde helemaal te veranderen naar hun eigen goeddunken.
Alle uitgebrachte stemmen komen terug bij de onafhankelijke verkiezingscommissie en hier wordt gecontroleerd of alles klopt, de computer geen telfouten heeft gemaakt etcetera.
Als alles is goedgekeurd wordt de door de leden bepaalde lijstvolgorde gepresenteerd. En dat wordt onze kandidatenlijst om de verkiezingen mee in te gaan.
Een heel proces, maar nodig om tot een zo democratisch mogelijk samengestelde lijst te komen. Ik vind dat een goede zaak.
‘One man one vote’. We heten niet voor niets Democraten 66!

Burgerparticipatie, verslag van een avond

Gisteravond werden de leden van de commissie maatschappelijke zaken bijgepraat over de adviesraad sociaal domein (ASD) en de notitie burgerparticipatie over het ouderenbeleid van de nabije toekomst en de uitkomsten van het uitgevoerde ‘woonwensonderzoek’.
Interessante materie.
In de ASD hebben mensen met een verschillende achtergrond zitting. Zij adviseren de gemeente gevraagd en ongevraagd over beleid met betrekking tot het sociaal domein in de meest brede zin.
In de raad zitten deskundigen, geïnteresseerden en ervaringsdeskundigen.
Jammer genoeg, maar wel begrijpelijk, is het moeilijk om mensen met ervaring in de jeugdzorg en de GGZ te vinden. Terwijl dit juist een heel belangrijke aanvulling zou zijn. Zonder ervaring immers is het erg moeilijk om je te verplaatsen in mensen met een psychisch probleem.
De adviezen die de ASD geeft aan de gemeente zijn openbaar.
We kregen ook een heldere uiteenzetting over de speerpunten van de Overleggroep ouderen (OOB) voor het ouderenbeleid.
De OOB heeft bewust niet gekozen voor knelpunten, maar voor speerpunten, hoewel daar wel knelpunten aan ten grondslag liggen.
Over het algemeen was de spreker positief over het beleid van onze gemeente. Met name op het gebied van woningbouw en de geboden mogelijkheden op het gebied van CPO*-woningen, ook toen het economisch slechter ging.
Van de speerpunten zijn er volgens de OOB een 12-tal het meest urgent.
Denk hierbij aan het makkelijker en duidelijker maken van de toegang tot de WMO ( Wet Maatschappelijke Ondersteuning), het ondersteunen van mantelzorgers en het uit het sociaal isolement halen van laaggeletterden en tijdig hulp bieden aan mensen met schulden.
Belangrijke onderwerpen die ik van harte ondersteun. In het D66-verkiezingsprogramma
krijgen deze aandachtspunten zeker hun plaats, samen meteen heleboel andere.
Goed punt vind ik tot slot ook dat de OOB in samenspraak met inwoners en de wethouder, bewust kiest voor een prioritering van de genoemde speerpunten per kern van Bernheze. De woonwensen van ouderen en bijvoorbeeld de situatie op gebied van mobiliteit en infrastructuur verschillen per kern en verdienen daarom een eigen aanpak, maatwerk dus. Opdat mensen, ook als ze ouder worden of minder valide zijn in hun eigen woonomgeving kunnen blijven wonen en hierbij geen onnodige obstakels op hun weg vinden.

(* collectief particulier opdrachtgeverschap)

De groene(?) gemeente

Bernheze is een plattelandsgemeente met 5 ( of 6) mooie kernen en een groot buitengebied.
Een fijne plek om te wonen.
Zelf woon ik alweer jaren in het centrum van Heesch. Een groen centrum met een eigen dorps karakter. Bij de fontein is een mooi plein ontstaan met gezellige terrassen. Zeker met mooi weer en met een evenement zoals laatst de “Samenloop voor hoop” is dit een fijne aanwinst.
Als je vanaf de andere kant, vanaf het Kruispunt ons dorp binnenrijdt vallen je meteen de bomen op. Prachtige bomen, mooi groen in het voorjaar en de zomer, wanneer ze ook nog eens heerlijk ruiken. En mooi in de herfst, wanneer de bladeren van kleur veranderen, van groen tot bruin, rood en bijna goud. Zeker als de zon er zo mooi overheen schijnt.
Als ik terugkom van vakantie ben ik thuis zo gauw ik de bomen op ’t Dorp zie.
Ik heb de laatste tijd veel mensen gesproken, en nog niemand gehoord die zich ergerde aan deze bomen. Sterker nog, voor mensen van binnen en buiten Heesch, van binnen en buiten het centrum, zijn ze gezichts- en sfeerbepalend.
Het zou zonde zijn als deze bomen verdwijnen, en ook niet passend in het beleid van de gemeente om groen te willen zijn. De bewoners zijn door de gemeente betrokken bij de nieuwe inrichting van dit deel van ’t Dorp, dat is waar. Maar de keuze om de bomen te laten staan is niet aan de omwonenden voorgelegd, waarom eigenlijk niet? Als omwonenden mochten we kiezen tussen plan A en een groener plan B. Nu duidelijk wordt dat steeds meer mensen de bomen graag laten blijven is het tijd voor plan C.
Moet er dan niets veranderen in dit deel van het centrum?
Dat wel. Het is belangrijk om de stoepen recht te maken en gebruiksvriendelijker voor mensen met een rolstoel, rollator of kinderwagen.
En natuurlijk is het mooi om van het hele centrum qua stenen en stoeptegels dan weer een geheel te maken.
Maar laten we zuinig zijn op het groen en onze bomen, zeker in het centrum van dit dorp en zeker als zoveel mensen dit terecht belangrijk vinden!

Algemene beschouwingen 2017

image‘Vooropgesteld dat sommige doelstellingen een meerjarig karakter hebben, is Bernheze op de goede weg.’ Zo lezen we in de inleiding van deze Perspectief Nota. Goed nieuws.
En het is bekend dat een slak op de góede weg het wint van een haas op de verkeerde.
Mijn partij vindt zorgvuldigheid belangrijk.
In dat opzicht zijn we zeker tevreden.

Maar soms moet je een haas durven zijn, zolang je de goede afslag maar neemt.
Soms moet je tempo maken, zeker als bekend is waar de schoen wringt en tijd een belangrijke factor is om erger te voorkomen. Als tijd geld kost zeg maar, of als teveel tijd ten koste gaat van kwaliteit.

D66 kan zich vinden in een groot aantal voornemens van het college, zoals de nadruk die wordt gelegd op duurzaamheid, de verduurzaming van de openbare verlichting en de aandacht voor groen in de gemeente.

De samenwerking die wordt onderzocht waar het gaat om belastingen en ICT. Projecten waarbij zorgvuldigheid en goede afweging van uitkomsten heel erg belangrijk zijn, gezien de hoeveelheid geld die ermee is gemoeid.

D66 vindt het goed én van deze tijd dat er wordt ingezet op meer flexibiliteit binnen de organisatie, verbetering van digitalisering en dienstverlening waarbij wél de veiligheid en privacy scherp in het oog worden gehouden.

Wat betreft de bewaking van privacy is snelheid geboden, mijn fractie heeft hier al regelmatig vragen over gesteld en gewezen op de risico’s. Zeker gezien de recente ontwikkelingen waarbij pijnlijk duidelijk wordt hoe onveilig opgeslagen digitale gegevens kunnen zijn, is bescherming van persoonsgegevens in níets een overbodige luxe.

Ons laatste compliment vanavond is voor het feit dat, vooruitlopend op de invoering van de nieuwe omgevingswet én in het belang van natuur en landschap, kansrijke initiatieven van inwoners voor het buitengebied, snel en laagdrempelig worden ondersteund en zelfs gestimuleerd. Mooi!

Maar zoals gezegd, soms gaat verspilde tijd ten koste van kwaliteit.
D66 zou op in ieder geval drie terreinen graag meer vaart willen zien.

1:Duurzaamheid. Het gaat als een groene draad door ons programma. Veel wordt er gedaan, we zijn, zoals gezegd, op de goede weg. Maar het kan beslist sneller, móet eigenlijk ook sneller, niet alleen in de wereld, in Nederland, maar oók in Bernheze.
We bouwen nu 1 gasloze wijk en maar 1CPO project met nul-op-de-meter woningen. Waarom niet nú kiezen voor álle nieuwbouw gasvrij? Geen nieuwe gasnetwerken aanleggen. Er zijn genoeg betaalbare duurzame alternatieven op de markt. D66 vraagt het college en deze raad met klem dit zo snel mogelijk op te pakken. (Motie)

Een duurzaam alternatief voor de auto is de fiets, zeker met de introductie van de elektrische fiets leggen mensen langere afstanden af, zowel voor woon- werkverkeer als voor recreatie.
Maak fietsen makkelijker en veiliger. D66 wil kiezen voor de aanleg van snelfietsroutes en voor het verbeteren van fietspaden in onze gemeente. Dit komt niet alleen het milieu ten goede, maar maakt ons buitengebied beslist aantrekkelijker voor toeristen en recreanten. Een doelstelling uit onze toekomstvisie.
En daarbij wordt het veiliger, voor onze kinderen die door het buitengebied van school naar huis fietsen en andersom.

2: D66 wil dat er háast wordt gemaakt met de integratie van vluchtelingen met een verblijfsvergunning. We krijgen signalen dat de medewerkers van vluchtelingenwerk de drukte nauwelijks aankunnen, waardoor de begeleiding van vluchtelingen en vrijwilligers in de knel komt. Dat kán niet de bedoeling zijn! Juist nú investeren in de begeleiding van deze nieuwkomers biedt alleen maar voordelen. ook hier geldt: de kost gaat voor de baat uit. Als we nú achterover leunen krijgen we over een paar jaar de rekening gepresenteerd. Goedkoop lijkt duurkoop dames en heren, maar mensen die mee mógen en kúnnen doen, de taal spreken en al dan niet betaald werk doen, hebben de gemeenschap véel meer te bieden. Niet wachten en later problemen oplossen, maar nú investeren om die problemen juíst te voorkomen! (Motie)

3: tot slot een open deur: Kinderen moeten kunnen opgroeien in een veilige gezonde omgeving. En gelukkig is dat voor de meeste kinderen in Bernheze het geval. Maar niet altijd gaat het vanzelf.
Het voorkómen van problemen blijft erg belangrijk. De gemeente, het basisteam jeugd, huisartsen en het onderwijs kúnnen en moéten dit samen adequaat oppakken. D66 heeft de laatste jaren steeds benadrukt hoe belangrijk samenwerking met onderwijs is om vroegtijdig problemen te signaleren.
Maar ook als de preventie goed geregeld is zullen er kinderen en jongeren zijn die opgroeien in een onveilige gezinssituatie, kinderen die angstig zijn of depressief. Wij moéten deze kinderen helpen!
Helpen doe je níet door het afschalen van de specialistische jeugdhulp, die al redelijk is uitgekleed overigens, hetgeen nu al ten koste gaat van snelheid en kwaliteit.
Het is naïef om te denken dat alle problemen te voorkomen zijn. Dat het nooit meer nodig zal zijn kinderen tijdelijk in een andere situatie op te vangen of te behandelen. Echt niet alle problemen zijn op te vangen door het basisteam, hoezeer deze medewerkers ook van goede wil zijn.
D66 is blij dat de budgetten binnen het sociale domein worden ontschot en pleit voor meer geld voor de jeugdzorg, het als een haas afbouwen van wachtlijsten, meer zichtbaarheid van het basisteam jeugd en zorg op maat, vanuit vertróuwen in zorgverleners.
Níet als lekker klinkende beleidstaal, maar duidelijk merkbaar voor kind, ouders en professional. Geef de zorgverleners ruimte om de instellingen dusdanig te transformeren dat het de zorg ten goede komt!
Daarbij wil D66 graag meer inzicht in het beleid, wat gaat er goed, wat moet er beter. We willen het ingezette beleid kunnen vergelijken met het verleden en helpen verbeteren voor de toekomst. Zodat we over een aantal jaar met reden kunnen zeggen dat het ook voor kinderen met problemen juíst in Bernheze goed geregeld is.

Kortom: we zijn op de goede weg in Bernheze, maar D66 vindt dat we met name op de gebieden duurzaamheid, integratie en jeugdzorg investeringen níet moeten uitstellen. Als we nú kiezen voor kwaliteit zijn onze inwoners gewoon beter af.