En dan staat de wereld stil

En dan staat de wereld stil

Dit weekend werd er weer volop gesport op de velden. Weer of geen weer, het blijft een mooie en sportieve uitdaging om met je team een ander team te verslaan. Verliezen is natuurlijk veel minder leuk, maar het hoort erbij. En je leert er wat van.
Ook in de politieke arena kruisen we regelmatig de spreekwoordelijke degens, met andere partijen of met het college.
Zo waren we het niet eens met het feit dat we als raad te laat en onvolledig zijn meegenomen in het proces over de ICT samenwerking BLOU, ik schreef hier al eerder over.
En zo vindt D66 het ook geen goed idee dat het college de volledige zeggenschap over de ontwikkeling van een parkeervoorziening bij Kasteel Heeswijk wil krijgen, ook al zouden er nog zienswijzen van inwoners hierover binnenkomen. Het mag wettelijk trouwens ook niet.
Indien er zienswijzen worden ingediend is de raad altijd degene die beslist.
Met onder meer deze onderwerpen waren we druk bezig toen donderdagochtend het bericht kwam over het ongeluk met de bolderkar in Oss. En dan staat de wereld stil.
Het begrip verlies krijgt hier een hele andere, een voor alle betrokkenen intens zware lading. Wat een tragische gebeurtenis, wat een enorm verdriet.
Het leven zal doorgaan, en wedstrijdjes worden weer gespeeld, maar laten we steeds proberen voor ogen te houden waar het in het leven vooral om gaat.
Nynke de Jong schreef het al in het Brabants Dagblad: Heb lief, lieve mensen, de rest is ruis.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.